Korku, geri kaldığını düşünmek ve boşluk hissi

-
    Tırmanış ile ilgilenmeyen biri için tamamen anlamsız bir başlık oldu, son yaptığımız tırmanış faaliyetinde gerçekten hissettiğim boşluk hissinin korkularımı tetiklemesi, bu korkuların tırmanış kapasitemi adeta katletmesi, tüm bunlardan dolayı geri kaldığını hissetmek. Aslında tırmanış -alpinizim- çerçevesinde bu saçma bir bakış açısı, bu bir yarış değil spor bile değil herkesin kendi tırmanışını gerçekleştirdiği bir süreç, galiba içimize kadar işleyen saçma toplum baskıları bir şekilde başkaları ile kendimi karşılaştırdığım saçma düşüncelere gidiyor.

    Tam olarak bu durumları nasıl anlatmalıyım bilemiyorum, aslında başkalarının ilerleyiş hızına bakıp geri kaldığımı düşünmüyorum, ama ister istemez yaptığım antrenman ve boulder-kaya tırmanışlarından dolayı bir şekilde farklı bir beklenti oluşuyor, oradaki performansımı dağda bekliyorum. Yine bu lanet toplumsal baskılar herkesten uzak dağlarda bile peşimi bırakmıyor, dostlarımla konuşuyorum genç 20 lerindeki insanlar alttan alta yetersizlik hissi tarafından ezilen daha yeni birey olmaya başlayan kişiler...

    Garip beklentiler içerisinde yaşayıp duruyoruz, bir yandan kendi potansiyelimizi küçümseyip bazı fırsatları kaçırırken bir yandan çabaladığımız alanlardaki canavarları görüp potansiyelleri tarafından eziliyoruz, evet nereye bağlayacağımı bulamadım, galiba bu yazma işini beceremiyorum neyse taslaklarda yaşamına devam eden bir yazı olacak gibi duruyor ...

 Tüm bu süreç boyunca en küçük şey için bile it gibi çalışmak, kafa patlatmak, düşünmek planlamak sonra tekrar çalışmak, ama dışarıdan bakanlar için her şey normal gözükmesi... Evet genel olarak baktığımda hayatımda her şey yolunda gidiyor ama şu kadarcık "yolundalık" için bile ne kadar çaba sarfedildiğini göremeyenler için sanki bu normalmiş gibi algılanıyor. Bilemiyorum belki bu düşük modundan kaynaklı içindekileri kusmak olacak ama en basit olarak, dizi izlemiyorum, film izlemiyorum, insanların eğlence ve zaman öldürmek olarak yaptığı - birde üstüne sanki kültürmüş gibi allayıp pulladıkları boktan alışkanlıkları- yapmıyorum. Alkol yok sigara yok, mutluluk verecek şeker bile çok kısıtlı, bunca şeyi kısıtlayıp isteğim şeyler için it gibi çalışmanın sonucunda olan şey ise eh işte sonuçlar. Bir yandan kırıldığım noktalar ise sanki bizim incinmediğimiz yada söylenen şeylere alınmadığımız gibi bize her şey söylenilmesi laf edilmesi, her türlü "ya sen zaten onu rahatlıkla yapıyorsun ki ne anlarsın benim çektiğimden" lafları ve imaları,  bazen yılıyorum yoruluyorum bazen gerçekten inciniyorum ama maalesef elimde çalışmaktan başka hiç bir şey yok. Yine sürünüyoruz deniyoruz çabalıyoruz yine hem vucudumun her tarafı ağrırken hem beynim düşünmekten artık dolup taşmışken hemde incimniş şekilde günü kapatıyoruz. Bu halde bile biliyorum ki kendimi uyuşturabilirim, yada bu gerçeklerden kaçabilirim, her şeyi "miş" gibi yapıp devam edebilirim ama bu sefer öz saygım nerede olacak, yarın daha kötü hissetmeyecek miyim ?

----

Yıllar sonra gelen yazıyı tamamlama isteği, bu yazıyı taslak olarak yazdığım tarih, 7.11.2022 şuan mart 2026 bir yandan 4 yıl ne ara geçti diyorum, bir yandan neden bu kadar yorulmuşsun ibrahim diyorum, artık istediğim derecelerde tırmanıp istediğim performansı gösterebiliyorum, uzuuun bir zaman geçti, daha sık kayaya giden, performansı oluşturan diğer bacakları anlamaya başlayan, biraz da aklımdaki hedefleri gerçekleştirmiş olmanın verdiği rahatlıkla geriye dönüp baktığımda kendimi biraz fazla yormuşum gibi geliyor.

Aslında geçmişteki ibrahimle empati kurabiliyorum, "gibi" de geçen replik gibi "her şey için çok uğraşıyoruz abi ya" evet her şey için çok uğraşıyoruz, şimdi de az uğraştığımı yada rahat olduğunu söyleyemeyeceğim, yine elimden geldiğince çabalayıp savaşıyorum, ki zaten başka ne seçeneğim var ki?.

Sonuçta şuan daha rahat bir moddayken, konuşabiliyorum, hayat güzel, çok fazla çok güzel şey var, sevdiğim şeyleri istediğim düzeyde yapabiliyorum, hala çok zor ve çok çabalıyorum, ama çabalamasam bu kadar sever miydim? sanmıyorum :D 

Eğlenmene bak

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Tüketmeme İhtiyacı

-
Anlamsız bakınmalar ne yazacağını bilememek, karantina, zaten belirsiz olan süreçlerin daha belirsiz hale gelmesi garip bir zamandan geçiyorum. Kısa bir yazı ile "tüketmeme ihtiyacı" üzerine bir şeyler yazacaktım ama gerek yetersiz edebiyatım, gerek cahilliğim sebebi ile dişe dokunur, en azından okunabilen, bir şeyler yazmayı başaramadım.                 Odamda boş boş boş dolaşırken kendi tabirim ile "tavanı izlerken" aklımda geçen düşünceler sanki bir yere varıyormuş gibi oluyor, tam evet bunları karalayabilirim dediğim anlarda sanki rüyadan uyanıyormuş gibi zihnimde akan, akarken düzene giren bu düşünceler her yana dağılıyor.Şu an bile bir Ballıkayalar sonrası saat gece yarısını gösterirken birazcık esnetme yapayım diye dolanırken, bir anda gelen düşünceler kendimi bir şekilde ifade etme isteğini tetikliyor. Bu fasit daire içerisinde günlerin nasıl geçtiğini anlamadan, adeta bu yaşayış biçiminde sürüklenir...
Devamı

Tırmanışta "Mental Game", Sonuca değil Sürece odaklanmak

-
 Yıllar yıllar sonra neredeyse 6 yıldır tırmanan biri olarak son bir yıldır hafta sonları tırmanışa gidebilecek düzene sonunda eriştim diyebilirim, eriştim erişmesine de bunca yıllık güç ve indoor da yapılmış antrenmanın sonucunda tırmandığım dereceler bedenimin atletik kapasitesinin yanında gülünç kalmaya başladı, aslında tırmanışa ilk başladığım andan itibaren korku, panik ve ne yapacağını bilememek gibi bir sürü içsel sebepten dolayı o istediğim rotaları çıkamıyordum (aslında istediğim performansı gösteremiyordum). Gel gelelim bu anlattıklarım üstüne ilk yıllarda dedim ki belki güçlenirsem ve tırmanış yeteneğim artarsa herhalde daha az korkarım, sonra tabi bir mühendis olarak matematik ve ölçülebilir şeylerle aram iyi olduğu için ve güç antrenmanlarınında ( uygulaması takibi vs çok kolay geldiği için) yemedim içmedim güçlendim - tabi burada hep patlayıcı güce yönelik hareketleri seven biri olduğumu söyleyebilirim, biraz karakterimde de vardı-, tabii birde iki yıllık covid dönemi...
Devamı

Neler Okuyorum ?

-
          Son güncellenme: 13.10.2022    Selamlar, teknik içeriklerin haricinde okuduğum not düşmek istediğim yazıları da koyabileceğim bir başlık fena olmaz diye düşündüm,  referansın  referansı olan bir içerik vererek iyi okumalar diliyorum *  Anlamlı Hayat Arayışı  Hasan Başusta'yı ne zaman nerede denk gelip takip ettiğimi hatırlayamıyorum ama blog ve twitter gibi mecralardan düşünmeye değer şeyler paylaştığını söyleyebilirim, aslında bu referansı vermek içeriğin konusundan bağımsız iki açıdan düşünmeme sebep oluyor ilki gerçek hayatta çevrenizi oluşturur gibi sosyal medyada birilerini takip etmeye başladığınızda onların referans verdiğini kişileri takip ederek çevre şartlarından daha bağımsız bir çevre oluşturabilmek - ve uzun zaman sonra takip ettiğiniz birbirinden bağımsız kişilerin aslında birbirine de güvendiği, takipleştiği bir nevi sağlam tüketim zemini oluşması- , ikincisi evet kısa vade de -şuan ki şartlarda - keyfi...
Devamı